وجوه مشترك ماهواره‌‌ها 

با وجود تفاوت‌هاي بسيار زياد انواع ماهواره‌ها، وجوه مشترک قابل ملاحظه‌اي نيز بين آن‌ها وجود دارد. براي مثال:

·          همه‌ي آن‌ها داراي يک بدنه و چارچوب فلزي و ترکيبي مي‌باشند که معمولاً به نام بِيس شناخته مي‌شود. بِيس تمامي اين چارچوب‌ها را در فضا در کنار هم نگه داشته، نيروي کافي براي پرتاب سالم و ايمن را فراهم مي‌كند.

·          همه‌ي آن‌ها داراي منبع انرژي (معمولاً باتري‌هاي خورشيدي) و باتري‌هايي براي ذخيره‌سازي مي‌باشند. سلول‌هاي خورشيدي، انرژي لازم را براي باتري‌هاي با قابليت شارژ دوباره فراهم مي‌نمايند. در بيش‌تر ماهواره‌ها، انرژي چيز ارزشمندي است و نوع و مقدار مصرف آن اهميت بالايي دارد. از انرژي هسته‌اي در کاوش‌گرهاي فضايي براي رفتن به ديگر سياره‌ها استفاده مي‌شود. شرايط و وضعيت سامانه‌هاي توليد توان در ماهواره‌ها، همواره ثبت مي‌شود و اطلاعات ياد شده در قالب سيگنال‌هاي تله‌متري، به پايگاه‌هاي زميني فرستاده مي‌شوند و در آن‌جا بررسي و ارزيابي مي‌گردد.

·          تمام ماهواره‌ها داراي يک رايانه مي‌باشند تا سامانه‌هاي مختلف را کنترل و نظارت کنند.

·          تمام آن‌ها داراي آنتن و سامانه‌ي راديويي مي‌باشند. بيش‌تر ماهواره‌ها داراي يک فرستنده‌ي انتقال‌دهنده‌ي راديويي مي‌باشند. اين سامانه به خدمه‌ي کنترل زميني اين امکان را مي‌دهد تا اخبار وضعيت و شرايط فني ماهواره را دريافت نمايند.

·          بيش‌تر ماهواره‌ها مي‌توانند از زمين به روش‌هاي گوناگوني كنترل شوند. اين كار، گاه به منظور تغيير مدار و گاه به منظور برنامه‌ريزي دوباره‌ي سامانه‌ي رايانه‌اي و مواردي از اين دست، انجام مي‌گيرد.

·          بسياري از ماهواره‌ها (به ويژه ماهواره‌هاي بزرگ) داراي سامانه‌ي کنترل وضعيت مي‌باشند. اين سامانه باعث مي‌شود تا ماهواره در جهت درستي قرار بگيرد. تلسکوپ فضايي هابل داراي سامانه‌ي کنترل جامع و کاملي مي‌باشد که با استفاده از آن، تلسکوپ مي‌تواند در موقعيت مناسبي در فضا، در مدت زماني طولاني قرار گيرد. اين امکان، در حالي وجود دارد که تلسکوپ با سرعت 17000 مايل در ساعت (27359 کيلومتر در ساعت) در فضا حرکت مي‌كند. اين سامانه در برگيرنده‌ي ژيروسکوپ‌ها، شتاب‌سنج‌ها، يک سامانه‌ي پيشران (موتورهاي ورنيه)، پيشرانه‌ها (سوخت) و يک مجموعه از حس‌گرها مي‌باشد که از ستارگان راهنما، براي تعيين موقعيت خود، استفاده مي‌كند.

 

سامانه­هاي پيشرانش ماهواره

 

سامانه­هاي پيشرانش ماهواره كاركردهاي متنوعي دارند. استفاده اصلي سامانه­هاي پيشرانش براي انجام مانورها در فضا است. اين مانورها معمولا براي تغيير شكل، اندازه و يا ارتفاع مدار ماهواره انجام مي­شود. كاركرد ديگر سامانه­هاي پيشرانش ماهواره در تامين كنترل وضعيت ماهواره است. براي داشتن كنترل وضعيت كامل به كنترل در راستاي سه محور نياز داريم. براي اين   كار به حداقل سه تراستر احتياج است كه در راستاي سه محور ماهواره نصب شده باشند.