کوادروکوپترها (Quadrucopter)، در واقع هواگردهای الکتریکی بدون سرنشینی هستند که از چهار پروانه برای پرواز بهره می برند.  مالتی کوپتر (Multicopter) هم وسیله مشابهی است که تعداد بیشتری پروانه دارد.

نخستین پرواز این پرنده در یک باند فرودگاه در جنوب غربی آلمان انجام شد و به مدت یک ساعت و نیم به طول انجامید. توماس سنکل فیزیکدان و طراح و سازنده این وسیله به عنوان خلبان بر روی صندلی مرکزی و با استفاده از یک واحد کنترل بیسیم نقش هدایت آن را برعهده داشت. این پرواز شامل مانور مالتی کوپتر در یک محوطه نسبتا کوچک انجام گرفت. 

این وسیله پرنده در مقایسه با بالگرد (هلی کوپتر) از نظر ساختار و مکانیک ساده تر و ایمن تر است. در صورت نقص در پروانه ها، این پرنده توانایی پرواز با 12 پروانه خود را نیز دارد. رایانه های نصب شده بر روی این پرنده نقش تنظیم سرعت چرخشی پروانه ها، تنظیم ارتفاع و جهت پرواز را برعهده دارند.

پرواز بالقوه این وسیله بین ده تا سی دقیقه و بسته وزن بار و ظرفیت باتری آن است. تیم سازنده در حال حاضر بر روی نسخه تجاری این وسیله پرنده سرنشین دار کار می کنند و امیدوارند بتوانند آن را با یک قیمت مقرون به صرفه به بازار در چند سال آینده عرضه کنند. آنها همچنین امیدوارند بتوانند با استفاده از مدل هیبریدی الکتریکی-گازی بتوانند زمان پرواز را تا حداقل یک ساعت افزایش دهند.

از نظر فنی، حداقل با تعاریف جاری، تاکنون هیچ مالتی کوپتر سرنشین داری عرضه نشده است. به گفته یکی از اعضای تیم، فناوری مالتی کوپتر نسبت به فناوری های مورد استفاده در بالگردهای استاندارد بسیار متفاوت بوده و از نظر آنها فناوری بالگرد تقریبا منسوخ شده است.

برای کسب اطلاعات بیشتر می توانید به سایت زیر مراجعه کنید:

http://www.engineeringontheedge.com/2011/11/man-flies-electric-multicopter-thanks-to-sensor-technology/