بازیافت ماهواره های مرده به جای سوختن در جو
دانشمندان آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفته وزارت دفاع آمریکا با هدف حل مشکل زباله های فضایی سیستم جدیدی را برای جمع آوری ماهواره های مرده ارائه کردند.
پژوهشگران DARPA (آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفته وزارت دفاع آمریکا) به منظور حل مشکل زباله های فضایی به دنبال راهی برای امکان بازیافت ماهواره های مرده ای هستند که بیش از 300 میلیون دلار ارزش دارند و در مدار زمین سرگردانند.
دارپا در ادامه تحقیقات خود در این عرصه، یک سیستم مجهز به آنتن را توسعه داده است. این سیستم که "فونیکس" نام دارد از یک ماهواره اولیه مادر/خدماتی (Tender/Servicer ) و یک سری مینی ماهواره های کوچکتر به نام Satlet ها ساخته شده است.
برپایه این طرح، پس از آنکه ماهواره مادر به مدار ژئو (مدار تا حداکثر شعاع 42 هزار و 168 کیلومتری) رسید Satlet ها که بر روی یک ماهواره مخابراتی تجاری نصب شده اند پرتاب می شوند و به این ترتیب، ماهواره مادر می تواند آنها را برای انجام ماموریت خود ساماندهی کند.
سپس این ماهواره به سمت مدار "گورستان" در فاصله حدود 35 هزار و 405 کیلومتری حرکت می کند. در این گورستان فضایی، ماهواره های مرده قرار دارند و ماهواره مادر با استفاده از آنتنهای پیشرفته خود اجساد ماهواره ها را از گورستان جمع آوری می کند.
براساس گزارش دیوایس، "دیوید بارنهارت" در این خصوص توضیح داد: "پس از پایان ماموریت ماهواره مادر، آنتن آزاد می شود و به محض اینکه جدا شد، ماهواره مادر بر روی یک Satlet نصب می شود و این Satlet به عنوان فرمانده جدید آنتن عمل می کند و برای ایجاد یک حلقه ارتباطی با ماهواره های مرده، آنتن را در موقعیت صحیح قرار می دهد، اما متاسفانه جدا کردن آنتنها آسان نیست."
این سیستم به یک فناوری تصویربرداری از راه دور، دستگاههای روباتی و سایر ابزارهای ویژه برای به دام انداختن، جدا کردن و تغییر دادن سیستمهای پیچیده ماهواره ها نیاز دارد.
دارپا در ادامه تحقیقات خود در این عرصه، یک سیستم مجهز به آنتن را توسعه داده است. این سیستم که "فونیکس" نام دارد از یک ماهواره اولیه مادر/خدماتی (Tender/Servicer ) و یک سری مینی ماهواره های کوچکتر به نام Satlet ها ساخته شده است.
برپایه این طرح، پس از آنکه ماهواره مادر به مدار ژئو (مدار تا حداکثر شعاع 42 هزار و 168 کیلومتری) رسید Satlet ها که بر روی یک ماهواره مخابراتی تجاری نصب شده اند پرتاب می شوند و به این ترتیب، ماهواره مادر می تواند آنها را برای انجام ماموریت خود ساماندهی کند.
سپس این ماهواره به سمت مدار "گورستان" در فاصله حدود 35 هزار و 405 کیلومتری حرکت می کند. در این گورستان فضایی، ماهواره های مرده قرار دارند و ماهواره مادر با استفاده از آنتنهای پیشرفته خود اجساد ماهواره ها را از گورستان جمع آوری می کند.
براساس گزارش دیوایس، "دیوید بارنهارت" در این خصوص توضیح داد: "پس از پایان ماموریت ماهواره مادر، آنتن آزاد می شود و به محض اینکه جدا شد، ماهواره مادر بر روی یک Satlet نصب می شود و این Satlet به عنوان فرمانده جدید آنتن عمل می کند و برای ایجاد یک حلقه ارتباطی با ماهواره های مرده، آنتن را در موقعیت صحیح قرار می دهد، اما متاسفانه جدا کردن آنتنها آسان نیست."
این سیستم به یک فناوری تصویربرداری از راه دور، دستگاههای روباتی و سایر ابزارهای ویژه برای به دام انداختن، جدا کردن و تغییر دادن سیستمهای پیچیده ماهواره ها نیاز دارد.
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۳۹۰/۰۸/۰۹ ساعت 13:12 توسط Amin Ebrahimi
|
aerospace.mut@gmail.com